саранча 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

саранча́

Жывёльны свет

саранча, насякомае, падобнае на коніка, якое, пралятаючы вялікімі чародамі, нішчыць пасевы; небяспечны шкоднік сельскай гаспадаркі.

шаранча́ ж. — Віц. (Каспяровіч),
сарана́ ж. — Петр. (Мат. Гом.),
жмодзь ж. — Стол. (ТС).

Слоўнік беларускай мовы

саранча́ -чы́

Граматычны слоўнік назоўніка

саранча́ ж. саранча́, РДМ саранчы́, саранчу́, саранчо́й (-о́ю)