расчарціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

расчарці́ць зак., што расчарчу́, расчэ́рціш, расчэ́рціць, расчэ́рцім, расчэ́рціце, расчэ́рцяць; расчарці́, расчарці́це; расчарці́ў, расчарці́ла, расчарці́лі; расчэ́рчаны; расчарці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

расчарці́ць зак., -рчу́, расчэ́рціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць