распрануць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

распрану́ць зак., каго-што распрану́, распране́ш, распране́, распранё́м, распраняце́, распрану́ць; распрані́, распрані́це; распрану́ў, распрану́ла, распрану́лі; распра́нены, распрану́ты; распрану́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

распрану́ць зак., -ну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць