раскурыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

раскуры́ць зак., што раскуру́, раску́рыш, раску́рыць, раску́рым, раску́рыце, раску́раць; раскуры́, раскуры́це; раскуры́ў, раскуры́ла, раскуры́лі; раску́раны; раскуры́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

раскуры́ць зак., -ру́, раску́рыш, -рыць, -рым, -рыце, -раць