расквяціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

расквяці́ць зак., што расквячу́, расквяці́ш, расквяці́ць, расквяці́м, расквеціце́, расквяця́ць; расквяці́, расквяці́це; расквяці́ў, расквяці́ла, расквяці́лі; раскве́чаны; расквяці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

расквяці́ць зак., -ячу́, -яці́ш, -яці́ць, -яці́м, расквеціце́, расквяця́ць