расказчык, той, хто расказвае; аматар нешта расказваць.

раска́знік м. — Віц. р., Зах.-бран. р. (Каспяровіч, Насовіч, Растаргуеў),
павяда́ч м., павяда́чы м. — мясц. (Насовіч, Станкевіч),
ка́зачнік м. — Гом. р. (НЛГ),
ба́ечнік м., ба́ечніца ж., баю́н м. — мясц. (Насовіч, Станкевіч),
бай м. — Смарг. (Станкевіч).

раска́зчык -ка, -ку, -каў

раска́зчык м. раска́зчык, РВ раска́зчыка, ДМ раска́зчыку, раска́зчыкам; мн. раска́зчыкі, РВ раска́зчыкаў, раска́зчыкам, раска́зчыкамі, раска́зчыках