раздзяўбці 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

раздзяўбці́ і раздзяўба́ць зак., -бу́, -бе́ш, -бе́, -бём, раздзеўбяце́, раздзяўбу́ць; -а́ю, -а́еш, -а́е, -а́юць

Граматычны слоўнік дзеяслова

раздзяўбці́ зак., што раздзяўбу́, раздзяўбе́ш, раздзяўбе́, раздзяўбё́м, раздзеўбяце́, раздзяўбу́ць; раздзяўбі́, раздзяўбі́це; раздзё́ўб, раздзяўбла́, раздзяўбло́, раздзяўблі́; раздзё́ўбаны; раздзё́ўбшы