раздзяўбці 1 значэння -1- Слоўнік беларускай мовыГраматычны слоўнік дзеяслова Слоўнік беларускай мовы раздзяўбці́ і раздзяўба́ць зак., -бу́, -бе́ш, -бе́, -бём, раздзеўбяце́, раздзяўбу́ць; -а́ю, -а́еш, -а́е, -а́юць Граматычны слоўнік дзеяслова раздзяўбці́ зак., што раздзяўбу́, раздзяўбе́ш, раздзяўбе́, раздзяўбё́м, раздзеўбяце́, раздзяўбу́ць; раздзяўбі́, раздзяўбі́це; раздзё́ўб, раздзяўбла́, раздзяўбло́, раздзяўблі́; раздзё́ўбаны; раздзё́ўбшы