разбуйніць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

разбуйні́ць зак., што разбуйню́, разбуйні́ш, разбуйні́ць, разбуйні́м, разбуйніце́, разбуйня́ць; разбуйні́, разбуйні́це; разбуйні́ў, разбуйні́ла, разбуйні́лі; разбу́йнены; разбуйні́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

разбуйні́ць зак., -ню́, -ні́ш, -ні́ць, -ні́м, -ніце́, -ня́ць