плаўнік 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

пла́ўнік -ка

Жывёльны свет

плаўнік, орган руху ў рыб.

плаўні́к м. — агульн. (АЛА),
пла́вень м. — паўн. р. (АЛА),
плаво́к м. — Мёр., Пол. (АЛА),
паплаво́к м. — спарадычна ўсх. з. (АЛА),
плаву́н м. — Ашм., Ганц. (АЛА),
пяро́ н. — агульн. (АЛА, З нар. сл., Шаталава),
пёрца (пе́рца) н. — Шкл., Пін., Старадарож., Капат., Рэч. (АЛА),
пёрка н. — Брасл., Гарадз., Старадарож., Рэч. (АЛА),
пёрлышка ж. — Астр. (АЛА),
крыло́ н., кры́лка, кры́льца, кры́лца, крылцо́, кры́лушка н. памянш., ла́пка ж. — Стаўб. (АЛА),
скрыда́лка н. — Рас. (АЛА, Шаталава).

Слоўнік беларускай мовы

плаўні́к -ка́, -ку́, -ко́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

плаўні́к м. НВ плаўні́к, плаўніка́, ДМ плаўніку́, плаўніко́м; мн. НВ плаўнікі́, плаўніко́ў, плаўніка́м, плаўніка́мі, плаўніка́х