печань 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

пе́чань Т -ньню, ж.

Жывёльны свет

печань, унутраны орган жывёл, які вырабляе жоўць.

пе́чань ж., печані́ мн. — агульн. (СПЗБ, Мат. апыт.),
печані́цы мн. — Маз. (НЛГ),
я́кны мн. — Воран. (СПЗБ),
важко́е н., важкі́я мн. — Жытк. (ТС, ЖС),
вагку́шы мн. — Стол., Жытк. (ТС).

Чалавек

печань, унутраны орган чалавека, які вырабляе жоўць.

пе́чань ж., пячо́нка ж. — агульн., акрамя зах.-пал. г., Смален. р. (АЛА, СПЗБ, ТС, ГЧ, Мат. Гарадз., Каспяровіч, Дабравольскі, Янкоўскі),
пячо́нкі мн. — Кліч., Крыч. (АЛА),
печані́ (печане́) мн. — Брасл., Верхнядзв., Гарадз., Шчуч., Віл., Уздз., Ганц. (АЛА, СПЗБ, Мат. мен.-мал.),
пе́чаня ж. — Мёр. (АЛА),
пе́чані мн. — паўн.-зах. з., Вілен. р., Беластоц. р. (АЛА, СПЗБ, ЖС, Станкевіч),
пе́чаніцы мн. — Гом. (НЛГ),
пячэ́ня ж. — зах.-пал. г. (АЛА, ДСБ),
пічане́ўя ж. — Лаг. (Варлыга),
цяжкія мн. — Воран., Валож. (АЛА),
ця́жкія пе́чані — Смарг., Лях. (АЛА),
вантро́ба ж. — Віц. р., Іўеў., Карэл., Берасц., Бяроз., Вілен. р. (АЛА, СПЗБ, Каспяровіч),
вагку́ша ж., ва́жкае н. — Жытк. (ТС, НС).

Слоўнік беларускай мовы

пе́чань -нню, -ней

Граматычны слоўнік назоўніка

пе́чань ж. НВ пе́чань, РДМ пе́чані, пе́чанню; мн. НВ пе́чані, пе́чаней, пе́чаням, пе́чанямі, пе́чанях