перхаць 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

пе́рхаць

Жывёльны свет

перхаць, дробныя лусачкі рагавых клетак скуры, якія ўтвараюцца ў выніку захворвання.

пе́рхаць ж. — усх. з., цэнтр. з. (ЛАБНГ),
по́рхаць ж. — Стаўб., Чэрв. (ЛАБНГ),
пархо́та ж. — Пін. (ЛАБНГ),
перхута́ ж. — Навагр. (ЛАБНГ),
по́рхі мн. — Рас., Тал., Асіп., Кругл., Слаўг. (ЛАБНГ),
по́ршы мн. — Тал., Асіп., Бых., Слаўг. (ЛАБНГ),
парха́ мн. — Кобр. (ЛАБНГ),
пархі́ мн. — Кам., Берасц., Малар. (ЛАБНГ),
парша́ ж. — Лоеў. (ЛАБНГ),
паршы́ мн., па́ршы мн. — зах.-пал. г., Рэч., Лельч., Хойн. (ЛАБНГ),
пе́рга ж., пярга́ ж. — усх.-пал. р. (ЛАБНГ),
ко́ргі мн. — Клім. (ЛАБНГ),
кашу́та ж. — паўн.-зах. з. (ЛАБНГ),
ко́шасць ж., ко́шуць ж. — паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ),
ко́ршасць ж., ко́шарсць ж. — паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ),
кашуя́ ж. — Латгал. р. (СПЗБ),
кара́ ж. — Бабр., Карм. (ЛАБНГ),
плява́ ж. — Гарадоц. (ЛАБНГ),
луска́ ж. — пераважна ўсх. з. (ЛАБНГ),
лупа́ ж. — Драг., Добр., Маз. (ЛАБНГ),
лупі́ны мн. — Кам., Кобр. (ЛАБНГ),
чашуя́ ж. — зах.-пал. г. (ЛАБНГ),
шалуха́ ж. — пераважна паўн. р. (ЛАБНГ),
шарлуха́ ж. — Гарадоц. (ЛАБНГ),
шалуя́ ж. — Віл. (ЛАБНГ),
шалашая́ ж. — Паст., Докш. (ЛАБНГ),
лушая́ ж. — Віл. (ЛАБНГ),
шамяха́ ж. — Буда-Каш. (ЛАБНГ),
шамяшы́на ж. — Браг. (ЛАБНГ),
самяшы́на ж. — Раг. (ЛАБНГ),
шо́лудзі мн. — Калінк. (ЛАБНГ),
пле́ва ж. — Гарадоц. (ЛАБНГ).

Граматычны слоўнік дзеяслова

пе́рхаць незак. пе́рхаю, пе́рхаеш, пе́рхае, пе́рхаем, пе́рхаеце, пе́рхаюць; пе́рхаў, пе́рхала, пе́рхалі; пе́рхаючы

Слоўнік беларускай мовы

пе́рхаць незак., -аю, -аеш, -ае, -аюць

Граматычны слоўнік назоўніка

пе́рхаць ж. НВ пе́рхаць, РДМ пе́рхаці, пе́рхаццю