парадзіха 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

парадзі́ха

Чалавек

парадзіха, жанчына, якая толькі што нарадзіла дзіця.

парадзі́ха ж. — Чач., Чэрв., Слаўг., Віц. р., усх.-маг., Зах.-бран. р. (Шатэрнік, Станкевіч, Каспяровіч, Бялькевіч, Растаргуеў, Мат. Гарадз., Насовіч, ГЧ),
паражэ́лля ж. — Лун. (Шаталава),
радзі́нніца ж. — Зэльв. (Сцяцко),
ро́жаніца ж. — Верхнядзв., Рэч., Старадарож. (Шаталава, Насовіч, Мат. апыт., Мат. Гом.),
радзі́ха ж. — Добр., Петр., Рэч., Акц., Віц. р., Лаг., Мёр., Астр., Смален. р. (СПЗБ, Мат. Гом., Варлыга, Мат. Гарадз., Каспяровіч, Дабравольскі),
раду́ха ж. — Добр. (Мат. Гом.),
параду́ха ж. — Петр., Іўеў., Жытк. (Мат. Гом., Мат. Гарадз.),
паражані́ца ж. — Навагр., Дзятл. (Мат. Гарадз., НС),
радзі́ца ж. — (НС),
радзі́ніца ж. — Слон. (Сл. Гарадз.),
ро́дка ж. — Жытк. (ТС),
радзі́лка ж. — Жытк. (ТС),
радзі́лля ж. — Кобр. (НЛ),
паражы́лля ж. — Іван., Драг., Слон., Браг. (ДСБ, ЖС, З нар. сл.),
парадзе́лля ж. — Стол., Жытк. (ТС),
парадзі́льніца ж. — Зах.-бран. р. (Растаргуеў),
палажні́ца ж. — (СПЗБ),
гру́ба́я прым. — Мсцісл., Малад., Астр. (Юрчанка, Мат. дыял. сл., Мат. Гарадз.),
то́ўста́я прым. (ж.) — Гл., Мсцісл., Докш., Іўеў., Бял. (Мат. Гарадз., Мат. дыял. сл., Янкоўскі, Юрчанка, Яўсееў),
пуза́тая прым. — Карм., Добр. (Мат. Гом.),
ця́жкая ж. — Гл. (Янкоўскі),
цяжо́лая ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
чарава́тая прым. — Смарг. (Сл. Гарадз.),
абрэ́менная прым. — Мсцісл. (Юрчанка),
така́я прым. — Астр. (СРЛГ).

Слоўнік беларускай мовы

парадзі́ха -і́се, -і́х

Граматычны слоўнік назоўніка

парадзі́ха ж. парадзі́ха, парадзі́хі, ДМ парадзі́се, парадзі́ху, парадзі́хай (-аю); мн. парадзі́хі, РВ парадзі́х, парадзі́хам, парадзі́хамі, парадзі́хах