палюбоўніца 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

палюбо́ўніца

Чалавек

палюбоўніца, жанчына, якая знаходзіцца ў пазашлюбнай сувязі з мужчынам.

палюбо́ўніца ж. — Чэрв. р., Смален. р., Стол., Жытк., Хойн., Гл. (ТС, ГЧ, Дабравольскі, Насовіч, Станкевіч, Шатэрнік, Янкоўскі),
каха́нка ж. — Чэрв. р., Лаг., Гл. (Варлыга, Станкевіч, Шатэрнік, Янкоўскі),
ба́хурка ж. — Зах.-бран. р. (Растаргуеў),
зазно́бушка ж. — усх.-маг. р. (Бяльевіч),
любе́зніца ж. — Стол. (ТС),
кра́ля ж. іран. — Мсцісл. (Юрчанка),
падло́жніца ж. — Гом. (НЛГ),
ухажо́рка ж. — Мсцісл. (Юрчанка).

Слоўнік беларускай мовы

палюбо́ўніца -цы, -ц

Граматычны слоўнік назоўніка

палюбо́ўніца ж. палюбо́ўніца, РДМ палюбо́ўніцы, палюбо́ўніцу, палюбо́ўніцай (-аю); мн. палюбо́ўніцы, РВ палюбо́ўніц, палюбо́ўніцам, палюбо́ўніцамі, палюбо́ўніцах