палахлівы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

палахлі́вы

Жывёльны свет

палахлівы, які лёгка палохаецца.

пужлі́вы прым. — паўн.-усх. д. (Мат. апыт.),
пуглі́вы прым. — Верхнядзв., Рас., Пол., Мсцісл., Слаўг., Саліг., Пін. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
пудлі́вы прым. — паўдн.-зах. д. (ЛАБНГ),
пу́дкі прым. — паўдн. р. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
пудкі́ прым. — Шчуч. (ЛАБНГ),
страхапу́длівы прым. — Драг., Іван. (ЛАБНГ),
палахлі́вы прым. — гарадз.-бар. г., а таксама захад зах.-пал. г. (Мат. апыт.),
баязлі́вы прым. — Віл., Сен., Краснап., Берасц., Кобр. (ЛАБНГ).

Чалавек

палахлівы, які лёгка палохаецца, баязлівы.

бая́ка м. і ж. — Пін., Гл. (ДСБ, Янкоўскі),
баязкі́ прым. — Чэрв. (Шатэрнік),
баязлі́вы прым. — Смарг., Чэрв. (Шатэрнік, Станкевіч),
баязю́р м. і ж. — Мен. (Станкевіч),
зак м. — Лоеў. (Янкова),
ляклі́вы прым. — мясц. (Насовіч, Гарэцкі),
матэ́ўка м. і ж. — Маст. (Сл. Гарадз.),
палахлі́вы прым. — Гарадз. р., Чэрв. (Мат. Гарадз., Шатэрнік),
перале́каваны прым. — Лоеў. (Янкова),
перапу́джаны прым. — Чач. (Мат. апыт.),
пудкі́ прым. — Шчуч. (Н. сл-сць.),
пудлі́вы прым. — Віц. р. (Каспяровіч),
пужлі́вы прым. — Гл., Чэрв., Зах.-бран. р. (Янкоўскі, Шатэрнік, Растаргуеў),
страшко́ м. і ж. — Драг. (СПЗБ),
страхапу́д м. — Маг., Драг., Пін. (ДСБ, Мат. Маг.),
страпаху́д м. — Драг. (НЛ),
труслівы прым. — Мсцісл. (Мат. апыт.),
трусі́на м. і ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
труса́н м. — Пух. (Мат. мен.-мал.),
трусішча м. і ж. — Пух. (Мат. мен.-мал.),
ужа́слівы прым. — мясц. (Насовіч),
цынду́ль м. — Чэрв. (Мат. мен.-мал.),
шадзяны прым. — Бял. (Мат. Маг.).

Слоўнік беларускай мовы

палахлі́вы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

палахлі́вы Н палахлі́вы (-ая, -ае), Р палахлі́вага (-ай/ае, -ага), Д палахлі́ваму (-ай, -аму), В палахлі́вага/ы (-ую, -ае), Т палахлі́вым (-ай/аю, -ым), М палахлі́вым (-ай, -ым); мн. Н палахлі́выя, РМ палахлі́вых, Д палахлі́вым, В палахлі́вых/ыя, Т палахлі́вымі