падлетак 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

падле́так -тка

Чалавек

падлетак

падле́так — Ушацк., Слаўг., Зэльв., Чэрв. р., Навагр., Гл., Стол., Жытк., Лельч., Кір., Маз., Ельск. (ЛАБНГ, ТС, ГЧ, Мат. Гарадз., Шатэрнік, Янкоўскі),
падлётак — Віц. р., Бых. (ЛАБНГ, Каспяровіч),
по́длетак — пал. р. (ЛАБНГ, ТС, Мат. Гом., ГЧ),
по́драстак м. — Люб. (ЖНшС),
падро́слы прым. — мясц. (Насовіч),
бальшу́н м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч, Насовіч, Янкоўскі, Мат. дыял. сл.),
бальшу́ха ж. — Лельч. (ПС),
буса́йла м. — мясц. (Насовіч),
бусла́й м. — мясц. (Насовіч),
бык м. — Гор. (Мат. Маг.),
вазро́слы прым. — Чач. (Мат. апыт.),
вялікду́ра ж. — Кам. (ДСБ),
дзяці́нец м. — Лаг. (Варлыга),
дзяўзно́ ж. — Гарадз. (Цыхун),
дзяўчу́к м. — Слон. (НЛ),
жаўтаро́цік м. і ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
лады́га м. — Светлагор. (Мат. Гом.),
малька́шы прым. — Нараўл. (Мат. Гом.),
пачшпа́рак м. — Зэльв. (Сцяцко),
сіву́ля ж. — Бых. (Мат. Маг.),
сіву́ха ж. — Гл. (Янкоўскі).

Слоўнік беларускай мовы

падле́так -тка, -тку, -ткаў

Граматычны слоўнік назоўніка

падле́так м. падле́так, РВ падле́тка, ДМ падле́тку, падле́ткам; мн. падле́ткі, РВ падле́ткаў, падле́ткам, падле́ткамі, падле́тках