павуціна 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

павуці́на

Жывёльны свет

павуціна, сетка з тонкіх нітачак або асобная тонкая нітачка, утвораная з клейкага рэчыва, якое выдзяляецца павуком.

павуці́на ж. — асн. мас. г., спарадычна зах.-пал. г. (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
павуці́нне н. — зах.-пал. г., паўдн. усх. з., Слуц. р., спарадычна на астатняй тэрыторыі (ЛАБНГ, Мат. апыт.),
павуце́нне н. — паўдн.-зах. д. (ЛАБНГ),
павута́ ж. — зах.-пал. г. (ЛАБНГ),
паву́цце н. — Навагр., Карм. (ЛАБНГ),
павуццё н. — Дзярж. (ЛАБНГ),
па́вуць ж. — Стол., Жытк. (ТС, Мат. апыт.),
павучы́на ж. — паўн.-усх. д. (ЛАБНГ),
павучы́ня ж. — Паст. (ЛАБНГ),
павучы́нне н. — спарадычна паўн.-усх. д., сярэд.-бел. г. (ЛАБНГ),
павучэ́нне н. — Асіп. (ЛАБНГ),
паянчы́на ж. — Іўеў., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ),
сі́та н. — Пін., Лельч. (ЛАБНГ).

Слоўнік беларускай мовы

павуці́на -не, -н

Граматычны слоўнік назоўніка

павуці́на ж. павуці́на, павуці́ны, ДМ павуці́не, павуці́ну, павуці́най (-аю); мн. НВ павуці́ны, павуці́н, павуці́нам, павуці́намі, павуці́нах