паву́к -ка́

павук, членістаногае насякомае, якое пляце павуціну для лоўлі іншых насякомых, якімі корміцца.

паву́к м. — агульн. (АЛА, Бялькевіч, Янкова, Насовіч),
пува́к м. — Латгал. р. (СПЗБ).

паву́к -ка́, -ку́, -ко́ў

паву́к м. паву́к, РВ павука́, ДМ павуку́, павуко́м; мн. павукі́, РВ павуко́ў, павука́м, павука́мі, павука́х