натрубіць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

натрубі́ць зак. натрублю́, натру́біш, натру́біць, натру́бім, натру́біце, натру́бяць; натрубі́, натрубі́це; натрубі́ў, натрубі́ла, натрубі́лі; натрубі́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

натрубі́ць зак., натрублю́, натру́біш, -біць, -бім, -біце, -бяць