насупярэ́ч, прысл. Устар. і абл. У знач. прыназ. - з Д. Тое ж, што і насуперак. Ну, іншы раз і ён агрызнецца і скажа што-небудзь насупярэч зайздроснаму Кустрэю (Я.Колас).