нартуціць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова нарту́ціць зак., што нарту́чу, нарту́ціш, нарту́ціць, нарту́цім, нарту́ціце, нарту́цяць; нарту́ць, нарту́цьце; нарту́ціў, нарту́ціла, нарту́цілі; нарту́чаны; нарту́ціўшы Слоўнік беларускай мовы нарту́ціць зак., -у́чу, -у́ціш, -у́ціць, -у́цяць