нара, хады ў зямлі, якія вырыты жывёлінай і служаць ёй жытлом.
нара́ ж. — агульн. (СПЗБ, Мат. апыт.),
но́ра ж., нура́ ж. — Віл. (СПЗБ),
на́зма ж. — Гом. (Мат. Гом.),
я́зва ж. — Гом. (Мат. Гом.),
пячу́ра ж. — усх.-маг. р. (Насовіч),
пячо́ра ж., пячэ́ра ж. — Мсцісл. (Мат. апыт.).