напрануць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

напрану́ць зак., што напрану́, напране́ш, напране́, напранё́м, напраняце́, напрану́ць; напрані́, напрані́це; напрану́ў, напрану́ла, напрану́лі; напра́нуты; напрану́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

напрану́ць зак., -ну́, -не́ш, -не́, -нём, -няце́, -ну́ць