намянціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

намянці́ць зак., што намянчу́, наме́нціш, наме́нціць, наме́нцім, наме́нціце, наме́нцяць; намянці́, намянці́це; намянці́ў, намянці́ла, намянці́лі; наме́нчаны; намянці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

намянці́ць зак., намянчу́, наме́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць