намармытаць 1 значэння -1- Граматычны слоўнік дзеясловаСлоўнік беларускай мовы Граматычны слоўнік дзеяслова намармыта́ць зак., што намармычу́, намармы́чаш, намармы́ча, намармы́чам, намармы́чаце, намармы́чуць; намармычы́, намармычы́це; намармыта́ў, намармыта́ла, намармыта́лі; намармыта́ўшы Слоўнік беларускай мовы намармыта́ць зак., намармычу́, намармы́чаш, -ча, -чам, -чаце, -чуць