нажы́ць зак., каго-чаго, што і без дап. нажыву́, нажыве́ш, нажыве́, нажывё́м, нажывяце́, нажыву́ць; нажыві́, нажыві́це; нажы́ў, нажыла́, нажыло́, нажылі́; нажы́ты; нажы́ўшы

нажы́ць зак., нажыву́, -ве́ш, -ве́, -вём, -вяце́, -ву́ць