надпароць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

надпаро́ць зак., што надпару́, надпо́раш, надпо́ра, надпо́рам, надпо́раце, надпо́руць; надпары́, надпары́це; надпаро́ў, надпаро́ла, надпаро́лі; надпо́раты, надпо́раны; надпаро́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

надпаро́ць зак., надпару́, надпо́раш, -ра, -рам, -раце, -руць