надзяўбці́ зак., чаго надзяўбу́, надзяўбе́ш, надзяўбе́, надзяўбё́м, надзеўбяце́, надзяўбу́ць; надзяўбі́, надзяўбі́це; надзё́ўб, надзяўбла́, надзяўбло́, надзяўблі́; надзё́ўбаны; надзё́ўбшы

надзяўбці́ і надзяўба́ць зак., -бу́, -бе́ш, -бе́, -бём, надзеўбяце́, надзяўбу́ць; -а́ю, -а́еш, -а́е, -а́юць