наверх 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

наве́рх

Тлумачальны слоўнік прыназоўнікаў

наве́рх, прысл. У знач. прыназ. - з Р. Спалучэнне з наверх выражае прасторавыя адносіны: ужываецца пры абазначэнні прадмета, асобы, на верхнюю частку якіх ці паверх якіх накіравана дзеянне. Ускінуць сена наверх капы. Надзець кажух наверх ватоўкі.Ён [Букрэй] сядзеў на бярвеннях каля агню, накінуўшы наверх салдацкай шынелі яшчэ болей шырокае, чым ён сам, шляхецкае футра з шырачэзным каўняром (Я.Колас).

Слоўнік беларускай мовы

наве́рх прысл., прыназ.

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

наве́рх