набожны 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

набо́жны

Чалавек

набожны, які многа і часта моліцца.

мале́бенны прым. — Мен. (СПЗБ),
малю́шчы прым. — Смарг. (СПЗБ),
багамо́лец м. — Мсцісл. (Станкевіч),
багамо́лца м. і ж. — мясц. (Станкевіч),
богамале́ннік м. іран., богамале́нніца ж. іран. — усх.-маг. р. (Юрчанка, Станкевіч),
богамале́нны прым. — усх.-маг. р. (Юрчанка, Станкевіч),
багамо́лны прым. — Чэрв. р., Кобр. (ЖНшС, Шатэрнік),
багамо́ллівы прым. — мясц. (Насовіч, Станкевіч),
набо́жны прым. — Лід. (Мат. Гарадз.),
на́бажны прым. — віц.-маг. г., Чач. (Каспяровіч, Мат. апыт.).

Слоўнік беларускай мовы

набо́жны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

набо́жны Н набо́жны (-ая, -ае), Р набо́жнага (-ай/ае, -ага), Д набо́жнаму (-ай, -аму), В набо́жнага/ы (-ую, -ае), Т набо́жным (-ай/аю, -ым), М набо́жным (-ай, -ым); мн. Н набо́жныя, РМ набо́жных, Д набо́жным, В набо́жных/ыя, Т набо́жнымі