мірт 1 значэння

-1-

Раслінны свет

мірт, вечназялёнае дрэўца або куст з цёмна-зялёным, яйцападобна-ланцэтным, скурыстым лісцем.

мі́рт м. — Дзятл., Драг. (Сцяшковіч, Мат. апыт.),
буздзе́рава н. — Жытк. (ТС).

Слоўнік беларускай мовы

мірт (дрэва) -рта, -рце, -ртаў; (драўніна) -рту, -рце

Граматычны слоўнік назоўніка

мірт (дрэва) м. НВ мірт, мі́рта, мі́рту, мі́ртам, мі́рце; мн. НВ мі́рты, мі́ртаў, мі́ртам, мі́ртамі, мі́ртах; (драўніна) м. НВ мірт, РД мі́рту, мі́ртам, мі́рце