мірон 1 значэння

-1-

Жывёльны свет

мірон, буйная рыба з доўгім цыліндрычным целам зеленавата-жоўтага колеру, пакрытым луской, з вусамі пад рылам; жыве ў рэках у мясцінах з хуткім цячэннем, трымаючыся на дне.

міро́н м. — Маг. р., Гом. р. (Жукаў, ЛЛБ, Н. сл-сць),
марэ́на ж., маро́на ж. — паўдн. р. (Жукаў, ЛЛБ, Н. сл-сць),
келб м., гелб м., марскі́ келб (гелб) — паўн.-зах. з. (Жукаў, ЛАБНГ, ЛЛБ, НЛ),
вуса́ч м., ванса́ч м. — агульн. (СЦБ, ЛЛБ, Мат. апыт.).

Слоўнік беларускай мовы

міро́н -на, -не, -наў

Граматычны слоўнік назоўніка

міро́н м. міро́н, РВ міро́на, міро́ну, міро́нам, міро́не; мн. міро́ны, РВ міро́наў, міро́нам, міро́намі, міро́нах