марны 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ма́рны

Слоўнік беларускай мовы

ма́рны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

ма́рны Н ма́рны (-ая, -ае), Р ма́рнага (-ай/ае, -ага), Д ма́рнаму (-ай, -аму), В ма́рнага/ы (-ую, -ае), Т ма́рным (-ай/аю, -ым), М ма́рным (-ай, -ым); мн. Н ма́рныя, РМ ма́рных, Д ма́рным, В ма́рных/ыя, Т ма́рнымі