лысы 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

лы́сы

Чалавек

лысы, які мае лысіну.

лы́сы прым. — паўн.-зах. з., Віц., Капыл., Гл., Чэрв., Жытк. (СПЗБ, ТС, Насовіч, Мат. Гарадз., Шатэрнік, Янкоўскі, Каспяровіч),
лыса́ты прым. — мясц. (Насовіч, Станкевіч),
лыса́к м. — Глыб. (СПЗБ),
лысу́н м. — Гарад. (СПЗБ),
лы́сько м. — Жытк. (ТС),
лы́сік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
лы́сман м. — Зэльв., Клецк. (Сл. Гарадз., НЛ).

Слоўнік беларускай мовы

лы́сы

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

лы́сы Н лы́сы (-ая, -ае), Р лы́сага (-ай/ае, -ага), Д лы́саму (-ай, -аму), В лы́сага/ы (-ую, -ае), Т лы́сым (-ай/аю, -ым), М лы́сым (-ай, -ым); мн. Н лы́сыя, РМ лы́сых, Д лы́сым, В лы́сых/ыя, Т лы́сымі