лупаты 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

лупа́ты

Чалавек

лупаты, які мае выпучаныя вочы.

лупа́ты — паўдн.-заход. з., акрамя Гарадз. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, ТС, Шатэрнік, Янкоўскі, Насовіч, Мат. Гом., Растаргуеў, Юрчанка, Станкевіч, Мат. апыт.),
лупа́ч м. — Жытк., Рэч., Бых., Гл., Клецк., Бяроз., Мсцісл. (ЛАБНГ, ТС, Мат. Маг., Янкоўскі, НЛ, Юрчанка, ЖНС),
лупа́н м. — Жытк. (ТС),
лупа́ч м. — Жытк. (ТС),
лупаво́кі — Жытк., Нараўл., Мсцісл. (ЛАБНГ, ТС, Дабравольскі, Мат. Маг.),
вы́лупак м. — Дзярж., Гарадз. р. (НС, ЖС, СРЛГ),
лупе́й м. — Жытк. (ТС),
разлупа́сты — Мсцісл. (Юрчанка),
вылупля́ннік — Мсцісл. (Юрчанка),
вылупля́сты — Мсцісл., Валож. (ЛАБНГ, Юрчанка),
вылупа́сты — Клім. (ТС),
вылупа́ты — Калінк. (ТС),
лупа́сцік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
вачалу́пы — паўн.-зах. з. (СПЗБ, ЛАБНГ),
вачалу́п м. — Сен. (ЛАБНГ),
зірка́ты — Смарг., Малад., Дзятл., Слон., Чэрв., Драг. (ЛАБНГ),
зікра́ты — зах.-пал. г., спарадычна гарадз.-бар. г. і Мен. р. (ЛАБНГ, ДСБ, СЦБ, Варлыга, Сцяцко, Мат. Гом., Цыхун, Янкоўскі, НЛ, ЖС, Станкевіч),
зікра́ч м. — Клецк. (НЛ),
зягра́ч м. — Зэльв. (Сцяцко),
зрэ́нькаты — Лід. (ТС),
зянгра́ты — Гарадз. (ЛАБНГ),
зеграва́ты — Бераст. (ЛАБНГ),
зрынка́ты прым. — Лід. (Мат. Гарадз.),
вірлаво́кі — паўн.-усх. д., Валож., Шчуч., Зэльв., Нараўл. (ЛАБНГ, СПЗБ, Станкевіч, Насовіч, Каспяровіч, Янкоўскі, Мат. Гом., Мат. апыт.),
вірла́ч м. — Зэльв., Гл., Малар. (ЛАБНГ, Сцяцко, Янкоўскі, НЛ),
вірлу́н м. — Мёр. (НС),
вірлапо́кі — Мсцісл., Клім., Чэрык. (ЛАБНГ),
вірла́сты — Мёр., Лёзн. (ЛАБНГ),
вірла́ты — Чэрвен. р., спарадычна пол.-мен. г., Бярэз., Маст., Зэльв. (ЛАБНГ, СПЗБ, СЦБ, Янкоўскі, Шатэрнік),
валаво́кі — Ашм., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ),
валапо́кі — Хоц., Касц., Краснап., Мсцісл. (ЛАБНГ, Мат. Маг., З нар. сл.),
вырчка́ты — Жытк., Стол., Лельч., Маз. (ЛАБНГ, ТС),
вырачква́тый — Гарадз., Іван., Пін., Стол. (ЛАБНГ, ТС, НЛ),
вы́рачка — Гарадз. р. (ЖС, СРЛГ),
вырочке́й м. — Жытк., Стол. (ТС),
рачкове́нь — Жытк. (ТС),
рачка́ты — Лельч. (Мат. Гом., НЛГ),
рачкава́ты — Стол. (ТС),
вы́трашчка м. і ж. — Чэрв. (Шатэрнік),
вача́сты — Валож. (СЦБ),
очка́ты — Стол. (ТС),
очкарня́ — Стол. (ТС),
очкоўня́ — Жытк. (ТС),
вачалу́пы — Верхнядзв. (ЛАБНГ),
велькаво́кі — Калінк. (ЛАБНГ),
бяльма́ты — Віл., Лаг., Пух., Навагр., Кам., Хойн. (ЛАБНГ, ТС, СЦБ, НЛ, СПЗБ),
бяльма́ч м. — Клецк., Бераст. (Сл. Гарадз., НЛ),
була́ты — паўн.-зах. з. (СПЗБ, ЛАБНГ),
бульба́ты — Стол. (ТС),
бульба́ч м. — Стол. (ЛАБНГ),
білабо́кі — Верхнядзв. (Шаталава),
пуля́ты — Докш., Лаг., Ушац. (ЛАБНГ, Мат. Гом., Варлыга),
пулька́ты — Барыс. (ЛАБНГ),
ветрагла́зый — Гарад. (ЛАБНГ),
глаза́ты — Віц. (ТС),
глаза́сты — Тал. (ЛАБНГ),
глазі́сцік м. — Тал. (ЛАБНГ),
берлаво́кі — Дзятл. (Мат. Гарадз.),
выпука́сты — Карэл. (Сл. Гарадз.),
шкля́р м. — Зэльв. (Сцяцко),
сава́ ж. — Гл., Старадарож. (Янкоўскі, Мат. апыт.).

Слоўнік беларускай мовы

лупа́ты

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

лупа́ты Н лупа́ты (-ая, -ае), Р лупа́тага (-ай/ае, -ага), Д лупа́таму (-ай, -аму), В лупа́тага/ы (-ую, -ае), Т лупа́тым (-ай/аю, -ым), М лупа́тым (-ай, -ым); мн. Н лупа́тыя, РМ лупа́тых, Д лупа́тым, В лупа́тых/ыя, Т лупа́тымі