кіраўнік 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

кіраўні́к (чаго) -ка́

Чалавек

кіраўнік, асоба, якая кіруе работай або грамадой.

кіраўні́к м. — Віц. р. (Каспяровіч, Станкевіч),
кіро́ўнік м. — Стаўб. (СЦБ),
кіраўні́чы м. — Лаг. (Варлыга),
кіраўні́ца ж. — мясц. (Станкевіч),
нача́льнік м. — паўн.-зах. з., Гл., Мсцісл. (СПЗБ, Юрчанка, Янкоўскі),
управі́цель м. — Гом. р., Смален. р., Смарг., Мсцісл. (Дабравольскі, НЛГ, Сл. Гарадз., Юрчанка),
управі́целька ж., управі́цельніца ж. іран. — Мсцісл. (Юрчанка),
камандзёр м. — Мсцісл. (Юрчанка),
камандзер м. — Чэрв. (Станкевіч),

Слоўнік беларускай мовы

кіраўні́к -ка́, -ку́, -ко́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

кіраўні́к м. кіраўні́к, РВ кіраўніка́, ДМ кіраўніку́, кіраўніко́м; мн. кіраўнікі́, РВ кіраўніко́ў, кіраўніка́м, кіраўніка́мі, кіраўніка́х