кашлюн 1 значэння

-1-

Чалавек

кашлюн, той, хто кашляе.

кашля́ннік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
кашлю́н м. — Ашм. (СПЗБ),
карху́н м. — Смален. р. (Дабравольскі),
бо́хало н. — Стол. (ТС),
бу́хала м. — Мсцісл. (Юрчанка),
бухі́кала м. і ж. — Карэл., Клецк., Мсцісл. (ЖНС, НЛ, Юрчанка),
кархе́лік м. — Маг. (Бялькевіч),
пу́рханнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
хы́рканнік м. — Мсцісл. (Юрчанка),
хы́ркала м. — Мсцісл. (Юрчанка),
хры́пель м. — Стол. (ТС),
хрыпу́ха ж. — Стол. (ТС),
хрыпу́ля ж. — Драг. (З нар. сл.),
кашлі́вы прым. — Кобр. (ЖНшС).