касцяк, сукупнасць касцей як апора жывёліны; шкілет.

касця́к м. — мясц. (Мат. апыт.),
шкіле́т м. — усх.-маг. р. (Мат. апыт.).

касця́к -ка́, -ку́, -ко́ў

касця́к м. НВ касця́к, касцяка́, ДМ касцяку́, касцяко́м; мн. НВ касцякі́, касцяко́ў, касцяка́м, касцяка́мі, касцяка́х