касец 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

касе́ц касца́

Чалавек

касец, той, хто косіць.

касе́ц м. — Віц. р., Чэрв. р., Шчуч., Люб., Слон., Стол., Вілен. р., Беластоц. р., Зах.-бран. р. (СПЗБ, ТС, Мат. Гарадз., Каспяровіч, Растаргуеў, Станкевіч, Шатэрнік),
каса́ка м. экспр. — Стол. (ТС),
каса́р м. — Брасл., Пух., Стол., Жытк., Лельч., Чач., Лоеў. (СПЗБ, ТС, СЦБ, Кучук, Янкова, Мат. апыт.),
касе́ннік м. — Зэльв. (Мат. Гарадз.),
кашэ́ннік м., кашэ́нніца ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
касьбі́т м. — Віц. (Станкевіч).

Слоўнік беларускай мовы

касе́ц касца́, -цу́, -цо́ў

Граматычны слоўнік назоўніка

касе́ц м. касе́ц, РВ касца́, ДМ касцу́, касцо́м; мн. касцы́, РВ касцо́ў, касца́м, касца́мі, касца́х