карак 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ка́рак -рка

Жывёльны свет

карак, задняя частка шыі ў жывёлы.

ака́рак м. — Слуц., Нараўл. (ЖС, З нар. сл.),
ка́рак м. — усх.-маг. р. (Мат. апыт.),
каркаві́на ж. — Віл., Уздз. (СЦБ),
каршы́дла ж. — Гарадз. (ЖНС),
вя́зы мн. — зах.-пал. г. (ЛП),
грэ́бель м. — Свісл. (Шаталава),
грабёнка ж. — Лун. (ЛАБНГ).

Слоўнік беларускай мовы

ка́рак ка́рка, -ку, -каў

Граматычны слоўнік назоўніка

кара́к м. кара́к, РВ кара́ка, ДМ кара́ку, кара́кам; мн. кара́кі, РВ кара́каў, кара́кам, кара́камі, кара́ках