каня 1 значэнняў

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

ка́ня

Жывёльны свет

каня (канюк), драпежная птушка сямейства ястрабіных з бурым апярэннем спіны і стракатым падбрушшам, дакучлівы манатонны крык яе нагадвае слова «піць».

ка́ня ж. — цэнтр. з. (ЛП, Мат. апыт.),
ка́нюх м. — усх.-маг. р. (Бялькевіч, Мат. апыт.),
каню́х м. — Маст. (СПЗБ),
ко́нюх м. — Лун. (Шаталава),
каву́р м. — паўн.-зах. з. (СПЗБ),
са́рыч м. — мясц. (ЭПБ),
мышало́ў м., мышае́д м. — Стол. (ЛП).

Слоўнік беларускай мовы

ка́ня -ні, -няў

Граматычны слоўнік назоўніка

ка́ня ж. ка́ня, РДМ ка́ні, ка́ню, ка́няй (-яю); мн. НВ ка́ні, ка́няў, ка́ням, ка́нямі, ка́нях