кандуітны 1 значэння

-1-

Слоўнік беларускай мовы

кандуі́тны

Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя

кандуі́тны Н кандуі́тны (-ая, -ае), Р кандуі́тнага (-ай/ае, -ага), Д кандуі́тнаму (-ай, -аму), В кандуі́тны (-ую, -ае), Т кандуі́тным (-ай/аю, -ым), М кандуі́тным (-ай, -ым); мн. НВ кандуі́тныя, РМ кандуі́тных, Д кандуі́тным, Т кандуі́тнымі