канапаціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

канапа́ціць незак., што канапа́чу, канапа́ціш, канапа́ціць, канапа́цім, канапа́ціце, канапа́цяць; канапа́ць, канапа́цьце; канапа́ціў, канапа́ціла, канапа́цілі; канапа́чаны; канапа́цячы

Слоўнік беларускай мовы

канапа́ціць незак., -а́чу, -а́ціш, -а́ціць, -а́цяць