камінар 1 значэння

-1-

Чалавек

камінар, чысцільшчык комінаў.

каміна́р м. — Карэл., Лаг., Кобр. (Мат. Гарадз., Мат. мен.-мал., ЖНшС, Насовіч, Станкевіч),
каміна́рнік м. — Астр., Стаўб. (Мат. Гарадз., ЖС),
каміна́рус м. — Гарадз. р. (СРЛГ),
трубачы́ст м., трубачы́сты м. — Ваўк. (Мат. Гарадз., Сцяшковіч).

Слоўнік беларускай мовы

каміна́р -ра, -ру, -раў

Граматычны слоўнік назоўніка

каміна́р м. каміна́р, РВ каміна́ра, ДМ каміна́ру, каміна́рам; мн. каміна́ры, РВ каміна́раў, каміна́рам, каміна́рамі, каміна́рах