казяўка 1 значэння

-1-

Жывёльны свет

казяўка, маленькае двухкрылае насякомае з цвёрдым надкрыллем; кузурка.

казя́ўка ж. — усх. з. (ЛАБНГ),
каза́к м. — Гарадз. (ЛАБНГ),
каза́ка ж. — Гарадз. (СПЗБ),
казу́ка ж. — Старадарож. (ЛАБНГ),
казю́ка ж. — Петр. (Мат. Гом.),
куза́ка ж. — зах.-пал. г., Гарадз. р. (СПЗБ, ЛАБНГ, НЛ, ЖНС),
кузя́на ж. — Нясв. (ЛАБНГ),
кузя́ўка ж. — Лаг. (СЦБ, Мат. мен.-мал.),
куза́ўка ж. — Лях., Берасц. (ЛАБНГ, СПЗБ),
казя́рка ж. — Стаўб. (ЛАБНГ, Мат. мен.-мал.),
казю́рка ж. — Рас., Леп. (ЛАБНГ, НЛГ),
кузу́рка ж. — паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ, Янкоўскі),
кузу́лька ж. — Лях. (ЛАБНГ, СПЗБ),
казю́лька ж. — паўдн.-усх. з. (ЛАБНГ, Бялькевіч, Насовіч, ТС, Юрчанка),
казю́ля ж. — паўдн.-усх. з. (ЛАБНГ),
куза́чка ж. — Стол. (ЛАБНГ),
гуза́ка ж. — Шчуч., Маст., Ваўк. (СПЗБ, Мат. Гарадз.),
гуза́ўка ж. — Кобр. (ЛАБНГ),
кама́шка ж. — Гарадз. р. (ЛАБНГ, Цыхун),
кука́ўка ж. — Берасц. (ЛАБНГ),
жук м. — агульн. (ЛАБНГ),
бужа́к м. — Воран. (ЛАБНГ),
бруса́к м. — Гом. (ЛАБНГ),
жу́жла ж, жу́жлы мн., жужа́лы мн. — паўн.-зах. з., Беластоц. р. (ЛАБНГ, Станкевіч),
дзыбаке́ мн. — Дзятл. (ЖС).

Слоўнік беларускай мовы

казя́ўка -я́ўцы, -я́вак

Граматычны слоўнік назоўніка

казя́ўка ж. казя́ўка, казя́ўкі, ДМ казя́ўцы, казя́ўкай (-аю); мн. казя́ўкі, РВ казя́вак, казя́ўкам, казя́ўкамі, казя́ўках