зарубіць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

зарубі́ць зак., што зарублю́, зару́біш, зару́біць, зару́бім, зару́біце, зару́бяць; зарубі́, зарубі́це; зарубі́ў, зарубі́ла, зарубі́лі; зару́блены; зарубі́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

зарубі́ць зак., зарублю́, зару́біш, -біць, -бім, -біце, -бяць