запароць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

запаро́ць зак., каго запару́, запо́раш, запо́ра, запо́рам, запо́раце, запо́руць; запары́, запары́це; запаро́ў, запаро́ла, запаро́лі; запо́раты; запаро́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

запаро́ць зак., запару́, запо́раш, -ра, -рам, -раце, -руць