занурыць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

зануры́ць зак., у што зануру́, зану́рыш, зану́рыць, зану́рым, зану́рыце, зану́раць; зануры́, зануры́це; зануры́ў, зануры́ла, зануры́лі; зану́раны; зануры́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

зануры́ць зак., зануру́, зану́рыш, -рыць, -рым, -рыце, -раць