замянціць 1 значэння

-1-

Граматычны слоўнік дзеяслова

замянці́ць зак., што-чым і без дап. замянчу́, заме́нціш, заме́нціць, заме́нцім, заме́нціце, заме́нцяць; замянці́, замянці́це; замянці́ў, замянці́ла, замянці́лі; замянці́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

замянці́ць зак., замянчу́, заме́нціш, -ціць, -цім, -ціце, -цяць