заманіць 1 значэння

-1-

Арфаграфічны слоўнік (Наша Ніва)

замані́ць

Граматычны слоўнік дзеяслова

замані́ць зак., каго-што заманю́, зама́ніш, зама́ніць, зама́нім, зама́ніце, зама́няць; замані́, замані́це; замані́ў, замані́ла, замані́лі; зама́нены; замані́ўшы

Слоўнік беларускай мовы

замані́ць зак., заманю́, зама́ніш, -ніць, -нім, -ніце, -няць