зако́н (абавязковае для ўсіх правіла, устаноўленае вышэйшым органам дзяржаўнай улады) м. НВ зако́н, зако́на, зако́ну, зако́нам, зако́не; мн. НВ зако́ны, зако́наў, зако́нам, зако́намі, зако́нах; (агульнапрынятыя правілы, звычаі) м. НВ зако́н, РД зако́ну, зако́нам, зако́не; мн. НВ зако́ны, зако́наў, зако́нам, зако́намі, зако́нах